خانه ی ایرانیانه بی پرچم

در

 

حالا که حالم بهتر شده وقت هست که یکی از تجربیاتم در مورد سفری که به سن دیه گو داشتم رو براتون بنویسم …

دفعات قبل خب هرباری که من میرفتم به این شهر، مسافرتم خلاصه میشد به لب ساحل و چهار تا بار و اندکی درینک و هنگ اوت کردن با رفقای جان، اینبار اما کمی گفتیم روشنفکر طورانه بریم مسافرت و دست از الواتی برداریم و مکانهای متفاوت تری رو نسبت به قبل بازدید کنیم، پیشنهاد شد بریم به پارکی که در اونجا کشورهای مختلف اتاق هایی رو اجاره و یا خریداری کرده بودند و در مورد فرهنگ و مردم کشورشون به هر شکلی که می توانستند اطلاع رسانی می کردند.

با خبر شدیم که خب خانه ی ای در این محوطه بنام خانه ی ایرانیان نیز وجود دارد و ما هم رگ میهن پرستی مان گل کرد که پیدایش کنیم، هر کشوری پرچم خودش را بالای سر در ساختمانش نصب کرده بود و ما هم از شما چه پنهان گردن درد گرفتیم بس که دنبال پرچم ایران گشتیم و پیدایش نکردیم، به محمد گفتم: اشتباه نکنم اینجا اثری از پرچم نمی یابیم و وقتی گفت چرا در جوابش گفتم: یا اینجا خانه ی ایرانیان رو بدون پرچم پیدا می کنیم یا اینکه خانه ای را خواهیم دید با هشت یا نه پرچم متفاوت …

القصه، خانه را با هزار بدبختی یافتیم و خب سر درش را بدون پرچم دیدیم، به شخصه شاکی شدم و با عصبانیت به داخل رفتم و در آنجا پیرمردی را دیدم که سری کچل داشت، دکمه ی بالای لباسش را محکم بسته بود، یک عدد گردن آویز فروهر به خود آویخته بود و با اکسنتی ایرانی با دیگر ایرانیان انگلیسی صحبت می نمود.

به زبان فارسی سلام کردم و تبریک عید گفتم و ماجرای نبودن پرچم را سئوال کردم که پاسخ گرفتم، اینجا یک موسسه ی شخصی است و من با پول خودم اینجا را راه انداخته ام برای خدمت رسانی و ارائه ی فرهنگ ایرانی و دلم نمی خواهد پرچمی اینجا نصب کنم، عصبانی شدم و گفتم من دلیلش را خوب میدانم و آن هم عدم هماهنگی ما و قبول داشتن پرچمی مشترک است، با زرنگی خاصی جواب داد، بببببله این هم دلیل خوبی است که من به آن فکر نکرده بودم، در دلم گفتم آخر پوفیوز عالم اگر تو به این دلیل فکر نکرده ای، آن نشان فروهر که خب تفکر مغزی و اعتقادت را نشان می دهد که تنها و تنها جرات نکرده ای حتی همان پرچم شیر و خورشید را که به آن معتقد هستی بر سر در خانه ی ایرانیان نصب کنی …

بیرون ساختمان که آمدم این سنگ نوشته ی نمادین را دیدم که وقتی با خودم فکر می کنم می بینم، عمل کردن به این منشور کار سختی است حتی برای ما به آریایی های ایرانی، پس بهتر دیدم فقط به یک عکس یادگاری با منشور حاج کوروش بسنده کنم و به بحث پرچم مشترک ادامه ندهم.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s